حالا كه رژيم رفته است اينها به جان هم افتادند يا به جان مردم افتادند . بايد اين جهت خيلى مراعات بشود كه همهء جهات اسلامى باشد . اهتمام دولت و مردم به امر كشاورزى يك كشورى كه الآن مال خودتان شده است ، آن كشور به دست خودتان اداره بشود ، مثلًا در سطح مملكت يكى از امورى كه براى ما الآن لازم است اين زراعت است . الآن فصل زراعت است ، فصل زراعت پاييزى است . اين زراعت را كوشش كنند كه به طور شايسته انجام دهند . ما اگر چنانچه زراعت خودمان ، كشاورزى خودمان ، نتواند كفاف براى خودمان باشد ، و دستمان دراز باشد پيش امريكا و امثال امريكا براى ارزاقمان ، خوب ما وابسته خواهيم بود ؛ نمىتوانيم كارى انجام بدهيم ؛ آن وقت در جهات سياسى هم بايد وابسته بشويم . بايد شماهايى كه ، مردمى كه مشغول كشاورزى بودند ، باز هم مشغول باشند . كسانى كه پيشتر به واسطهء مشكلاتى كه برايشان ايجاد شده بود ، نمىتوانستند عمل بكنند ، حالا عمل كنند ، دولت هم لازم است كه پشتيبانى كند از كشاورزها ؛ همراهى كند با آنها ؛ هم آنها مشغول باشند ؛ و هم دولت تا اينكه راجع به كشاورزى - كه يكى از امور مهمهء مملكت ماست و ما بايد صادر كنيم محصولات خودمان را به خارج - اين طور نباشد كه ما باز هم گرفتار باشيم ، و دستمان پيش خارجيها دراز باشد براى اينكه نان به ما بدهيد . اين براى يك مملكتى اولًا ، يك مملكت اسلامى ، عار است كه دستش را دراز كند طرف امريكا كه شما نان ما را بدهيد ، حالا بفروشيد به ما ! اين يك عارى است براى ما . ما بايد خودكفا بشويم در همه چيز ، مِنْ جمله در قضيهء كشاورزى . ايران يك مملكتى است كه كشاورزى او كشاورزى غنىاى بايد باشد . ايران يكى از استانهايش مىتواند مال خودش را كفاف بدهد ، و ما بَقى صادر بشود . چرا بايد ايران محتاج باشد به غير ؟ اينها اين كار را كردند ، به اسم « اصلاحات ارضى » به كلى كشاورزى را از بين بردند ، و مملكت ما را به تباهى كشيدند . حالا با خود شماهاست ، با خود كشاورزهاست ، كه كم كارى نكنند ؛ مسامحه نكنند . مملكت مال